Yusuf Atılgan Sözleri

“Sustu.Konuşmak gereksizdi.Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti.Biliyordu;anlamazlardı.”


“Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde;sözle,yazıyla ya da susarak.”

“İnsanları yalan söyledikleri zaman dinlemeyi severim.Olmak istedikleri ama olamadıkları ‘kişi’yi anlatırlar.”

“Bir gün sana dünyada katlanılacak tek şeyin sevgi olduğunu öğreteceğim.”

“Kadınların neden evlenmediklerini anlıyorum:Yalnız kalabilmek için.”

“Böyle içten yalnız çocuklar gülebilir.Bir de deliler…”

“Bir cümle üstünde saatlerce durmak var.”

Yusuf-Atilgan-Sozleri-yalanlari-dinlemeyi-severim


“İnsanlar haksızken daha çok bağırır.”

“Belki de insanlar kendilerine düşünmek,hayaller kurmak için yeteri kadar yalnız kalamadıklarından anlayışsız oluyorlardı.”

“İnsan bir şey yapmaya hep geç kalır.”

“İnsanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır.Doğar doğmaz,o bilmeden başkaları veriyor.Ama yapışıp kalıyor ona.Onsuz olamıyor.”

“Çocuklar istedikleri bir şeyi yaptırmak için kimse nasıl davranılacağını,neyi kime soracaklarını bilirler.”

“Birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi.”

“Birden sokakları dolduran kalabalıkta o’nun da olabileceği aklıma geldi,içimdeki sıkıntı eridi.”

“Birden kendi kapısını kapamadığı aklına geldi.Hırsız girse bile kitapları çalmadı.Ötekiler umrunda değildi.”

“Sizi bekleyenler vardır.Rahatsınız.Hem ne kolay rahatlıyorsunuz.İçinizde boşluklar yok.Neden ben de sizin gibi olamıyorum?Bir ben miyim düşünen?Bir ben miyim yalnız?”

“Ne çok delikanlı vardır burda bilseniz.Laf atarlar.O zaman insana,dünyada en kötü şey kadın yaratılmakmış gibi gelir.”

“Elinde olmadan kirleniyordu insan.”

Bütün bu “siz”ler, “iz”ler, “uz” lardan sıkılırım ben.Yapmacık,fazlalık gibi gelirler bana.İkinci konuşmamda ‘sen’ diyemeyeceğim biriyle bir daha konuşmam.”

“Hep ölçülü,biçimli mi davranmak gerek?Kim demiş?”

“Rahatlık duyuyordum;yalnızlığın,sorumsuzluğun rahatlığı.”

“Üzgünlüğünü belli etmek istemez.Geceleri yorganın altında gizli gizli ağlar.İnsamalra küser.”

“Yoksa her şey ben olmadığım zaman,benim olmadığım yerlerde mi oluyordu?”

“Hey gidi öfke,sen insan aklına daha saçma düşünceler bile getirebilirsin.”

“Galiba babam,sevgisizlik borcunu bana parayla ödüyordu.”

“Hem benim daha umudum var.Sızlanıp yakındığıma bakma.”

“Ağaç dalındaki,gövdeden ayrılma eğilimini fark ettin mi bilmem?Hep öteye öteye uzar.Gövdenin toprağa kök salmış rahatlığından bir kaçıştır bu.Özgürlüğe susamışlıktır.”

“Kişiyi habersiz yöneten alışkanlık…”

“Dünyada hepimiz sallantılı,korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz.Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.Tramvaydaki tutamaklar gibi.Uzanır tutunurlar.Kimi zenginliğine tutunur;kimi müdürlüğüne;kimi işine,sanatına.”

“Değişmez tek bir kesinlik vardı insan için:Ölüm.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir